Hoe erg is socialbesitas?

Op Twitter gonsde het vandaag van het woord ‘socialbesitas’. Aanleiding is een nieuw boek met deze titel. Socialbesitas wordt omschreven als ‘het niet meer zonder je smartphone of internet kunnen’. En al helemaal niet meer zonder Facebook, Twitter en WhatsApp.

Journalist Mayke Calis en verslavingsdeskundige Herm Kisjes enquêteerden honderden jongeren en ouders over de voor- en nadelen van social media. Zij concluderen in hun boek Socialbesitas dat steeds meer jongeren een toenemende druk ervaren om altijd maar online te zijn. Dit is echter geen nieuw verschijnsel, zoals ik al eerder schreef in de artikelen Mindful media: ook heel sociaal en Phone Stacking: de kunst van etiquette.

Op RTL Nieuws kunnen we reacties van jongeren zelf lezen:

  • onny (19 jaar): ‘Ik laat me snel verleiden een kijkje te nemen op Facebook en voor ik het weet ben ik weer een uur verder.’
  • Elsa (21 jaar): ‘Ik ben eigenlijk altijd bereikbaar en let daardoor tijdens de lessen op school minder goed op’.
  • Sjoerd (17 jaar): ‘Ook in kroegen zitten mensen te staren op hun mobiel. In plaats van dat sociale media ons socialer maken, worden we asocialer zonder dat we het door hebben.’
  • Saskia (22 jaar): ‘Ik wilde naar bed, maar kon gewoon niet stoppen. In het begin was dat leuk. Maar na vijf uur internetten vroeg ik me af wat ik had bereikt.’
  • Sanne (15 jaar): ‘Tien minuten niks horen vind ik lang.’
  • Milou (12 jaar): ‘Als ik mijn telefoon een keer niet bij me heb, voelt het als een enorm gemis dat ik niet even kan kijken wat iedereen op Facebook zet.’
  • Thijs (vader van 2 zoons van 15 en 13): ‘Als ik zeg dat ze hun telefoons moeten wegleggen om een boek te gaan lezen, kijken ze me aan alsof ik compleet gestoord ben.’

Hoe erg is socialbesitas eigenlijk?

Bijzonder hoogleraar Mediaopvoeding Peter Nikken zegt daarover op twitter:

Socialbesitas wordt pas een probleem als kinderen zelf hun gedrag als problematisch gaan bestempelen, als ze concentratieproblemen krijgen of slecht gaan slapen. Wat kun je daar als ouder tegen doen?

Daar schreef Justine Pardoen dan weer een boek over, Focus. Daarin stelt zij dat regels niet werken. Zeggen dat je kind zich anders moet gedragen ook niet. Je moet het slimmer doen door een gesprek op gang te brengen. Dat kan, mits je de juiste vragen stelt. Welke vragen? Vragen over hun ervaringen, hun groepsgedrag, hun manier van leren en hun doelen. Toon oprechte interesse waardoor ze zich serieus genomen voelen. Pardoen geeft vele mooie voorbeelden van zulke vragen in haar boek.

Kortom, heb je een tiener die verslaafd lijkt te zijn aan zijn/haar telefoon? Leesvoer genoeg om je in ‘t onderwerp te verdiepen.

Lees ook de uitgebreide versie van deze blog – inclusief interview met uitgever van ‘Socialbesitas’ Erno Mijland – op Mediawijzer.net.

No Comments

Leave a Reply